„Sam zachodzę w głowę, skąd ten niepokój. Jak myślę o tym, czuję chłód. Taki ziąb nigdy mnie nie nawiedzał, nie miewam dreszczy. I nie potrafię określić, czy to wewnątrz mnie siedzi, czy z zewnątrz pochodzi ta zaraza. Nosi mnie, nawet terier to czuje i myszkuje, gdzie tylko można. A terier z tych najlepszych, irlandzki, rudy diabeł, bardzo się lubimy. Nazwałem go Iskra, krótko i dobitnie. Co to może być Zachodzę w głowę, sny sobie usiłuję przypomnieć. I nagle olśnienie. Ali Baba. To na pewno od niego, innych wrogów nie mam. Banku nie biorę w rachubę, ta lichwa inaczej rujnuje. Ali Baba coś zamierza. To spryciarz, wie, że wesele, więc zjawi się tu. Ale przecież koni nie ukradnie. A dlaczego nie Przecież to żywy grosz, a papiery łatwo podrobić w naszych czasach. Może tak, może nie. W takich chwilach najgorsze przychodzi do głowy. Gdyby nie ten chłód, pojechałbym na wesele. To przecież zaszczyt, gdy syn się żeni i to z dziewczyną piękną jak anioł. A jak mama piękna, to i dzieci będą do mamy podobne. Gdyby nie ten ziąb. Skąd ten chłód w letni dzień. Nienormalne, nieludzkie. Co tu się kluje Boże, Jezusie, zwariuję, jak będę tak myślał.
Siadam pod drzewem i odmawiam psalm pokutny i Pater noster. Pomaga, chłód znika, ale modlę się tak żarliwie, że pot perli mi się na czole. Pobieżne klepanie nie pomaga. Modlitwa to ciężka harówka, dlatego chyba ludzie nie lubią się modlić, a to, co nazywają modlitwą, jest obrazą Boga.“(12)