„Krótko przytoczę jeden z bardziej poważnych przypadków. Mężczyzna lat 60, po 2 latach medycznego nadzoru i leczenia serca, zapadł na chorobę Brighta. Wreszcie dwóch jego lekarzy spisało go na straty. Wezwano specjalistę. Zastał on ofiarę w stanie, gdy jego oczy były wytrzeszczone, język straszliwie opuchnięty i wysunięty z ust, podczas gdy wargi trzykrotnie większe niż normalnie. Specjalista orzekł, że przypadek ten jest beznadziejny i nic więcej nie można zrobić. Wziąłem ten przypadek. Pacjent po pięciu dniach wydalał 40 kwart wody i powrócił do swojej pracy w 6 tygodni później — wyleczony.
Leukocytoza
Wybitny naturopata, Louis Kuhne z Leipsic zauważył, że choroba jest jednością i, z drobnymi zmianami, tak też powinna być traktowana. Zauważył on, że wszystkie choroby, bez względu na ich nazwę czy umiejscowienie powstają z tej samej przyczyny, mianowicie wskutek obciążenia ciała obcą materią. Powiedział on, że absurdem jest traktować ludzki organ oddzielnie (jak często czynią to specjaliści), ponieważ bez mówienia o tym wiemy, że każdy organ czy kończyna ciała są częściami tego ciała i myślenie, iż można wyleczyć oko, ramię, nogę czy cokolwiek lecząc to jedynie miejscowo, jest w najwyższym stopniu pseudo naukową głupotą. Jeśli oko jest chore istnieje coś w samym ciele, co powoduje chorobę. Podaje on przykład kobiety, która traciła wzrok. Leczył on cale jej ciało, uwalniając je z jego „zanieczyszczeń", a kłopoty z okiem ustąpiły automatycznie. Od lat cierpiała ona wskutek krwawiących hemoroidów. Wreszcie ortodoksyjni lekarze przeprowadzili na niej operację. Wkrótce po tym zaczęła tracić wzrok. Zawór bezpieczeństwa został zablokowany do tego stopnia przez operację, że trucizny poszły w oko — stwierdził Kuhne (patrz „The New Science of Healing")“(2)