„Król wreszcie przełamał swoje wahania. Dnia 18 grudnia odbył poufną rozmowę z Lucchesinim, wyjaśniając mu — jako przedstawicielowi sprzymierzonego dworu stanowisko Rzeczypospolitej i konieczność dokonania wreszcie notyfikacji Ustawy Rządowej w Petersburgu. Stanisław August chciał koniecznie usłyszeć opinię Lucchesiniego na temat tej notyfikacji, lecz dyplomata pruski uniknął wyraźnej wypowiedzi129. Po tej rozmowie król ustalił z Chreptowiczem treść listu do Katarzyny II, a następnie dopiero powiadomił o wszystkim Ignacego Potockiego.
Marszałek litewski konferował z królem zapewne wieczorem 18 grudnia 1791 roku130. Zgodził się od razu co do konieczności zwrócenia się wreszcie z oficjalną notyfikacją Ustawy Rządowej do dworu rosyjskiego, sprzeciwił się jednakże stanowczo, aby uczynił to król tylko we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, słusznie zwracając uwagę Stanisławowi Augustowi, że jeżeli Petersburg udzieli odpowiedzi negatywnej albo nie udzieli żadnej, cała odpowiedzialność za to posunięcie spadnie na króla, co będzie miało fatalne skutki dla jedności stronnictwa patriotycznego. Zaproponował więc, aby sprawa oddana
została pod dyskusję sejmu, zobowiązując się zapewnić dla propozycji królewskiej niewątpliwą większość głosów. Aczkolwiek niechętnie, Stanisław August przystał na tę propozycję.“(11)